۱۳۹۲ تیر ۲۸, جمعه

ماموریت ژنرال هایزر در ایـــران , 1357




http://www.dowran.ir/pics/38/07/01.jpgروز 14 دي 1357، ژنرال «رابرت هايزر» معاون فرماندهي نيروهاي ارتش آمريكا در اروپا وارد تهران شد. او در حالي كه در قسمت بار هواپيما پنهان شده بود،
(1) بدون اطلاع قبلي با يك هواپيماي نظامي از اشتوتگارت عازم تهران شد
(2) و هواپيماي حامل وي در فرودگاه مهرآباد به زمين نشست. هايزر درباره چگونگي ورودش به تهران در كتاب مأموريت در تهران نوشت: «خبر ورود من به ايران به طور سري به اطلاع ژنرال «فيليپ گاست» رئيس هيأت مستشاري آمريكا در ايرانرسيده بود ترتيب استقبال از من، به طور مخفيانه داده شده بود. درهاي هواپيما كه باز شد، چندين نظامي آمريكايي وارد هواپيما شدند. برخي از آنها، لباس نظامي بر تن داشتند و برخي ديگر، لباس شخصي پوشيده بودند و براي تخليه سوخت وارد هواپيما شدند. من از هواپيما دور شدم... در سفرهاي قبلي، مهم‌ترين رهبران نظامي حكومت شاه(3) در فرودگاه به استقبال من مي‌آمدند. مراسم استقبال، پرطمطراق بود، اما اين بار با هميشه فرق مي‌كرد.»
هايزر در شب اول ورودش به تهران درباره وضعيت اين شهر نوشت: «عبور از خيابانهاي تهران، براي من تكان‌دهنده بود. خيابانها خالي بودند، حتي يك اتومبيل، اتوبوس يا موتورسيكلت هم در خيابانها ديده نمي‌شد. از ميدان شهياد (آزادي) تا آن سوي شهر، همه جا تعطيل به نظر مي‌رسيد. مغازه‌ها بسته بودند، پياده‌روها خالي و جايگاههاي بنزين تعطيل بودند.. روي پنجره‌ها يك در ميان تصوير آيت‌الله خميني ديده مي‌شد. نيروهاي مخالف، كنترل ارگانهاي حياتي را در دست گرفته بودند.»(4)
هايزر در ادامه نوشت: «مردم فرياد مي‌زدند «الله اكبر» و صدا از پشت بامهاينزديك به گوش مي‌رسيد به هر فريادي از گوشه‌اي ديگر پاسخ داده مي‌شد. درتاريكي صداي تيراندازي از سلاح‌هاي خودكار شنيده مي‌شد.»(5)
هايزر از فرودگاه مهرآباد ابتدا به منزل ژنرال هووي استون (Howie Stone) فرمانده بخش نيروي زميني در دفتر وابسته نظامي و مستشاري نظامي آمريكا در تهران رفت. در اين محل اعضاي مهم و اصلي اداره مستشاري جمع بودند. ژنرال گاست، رئيس اداره مستشاري، ژنرال جرج كرتز(George. J. Kertesz) نماينده نيروي هوايي و آدميرال فرانك كولينز(Frank C. Collins) نماينده نيروي دريايي. اين افسران هايزر را در جريان امور نظامي ايران و اداره مستشاري قرار دادند. همه آنان يك نظر مشترك داشتند. و آن اين بود كه اوضاع ايران از كنترل خارج شده است. سپس هايزر به منزل ژنرال گاست رفت و شب را بدون پلك بر هم زدن به صبح رساند.(6)
بخش عربي راديو عدن نيز اعلام كرد علي‌رغم اينكه افكار عمومي ايران و جهان مداخله آمريكا در امور داخلي ايران را نكوهش مي‌كنند، ايالات متحده همچنان به مداخله خود در ايران ادامه مي‌دهد. اين راديو در ادامه افزود، فرستاده آمريكا براي يك مأموريت ويژه و انجام مشورتهايي با افسران عالي‌رتبه ايران و شاه به طور محرمانه وارد تهران شده است.(7)
به نوشته هيكل در كتاب «ايران: روايتي كه ناگفته ماند» هدف مأموريتهايزر، تشويق نيروهاي مسلح ايران براي انتقال وفاداري از شاه به بختيار بود و قرار بود او به عنوان رئيس ستاد ارتش همان شغل ژنرال عباس قره‌باغي را به دست بگيرد، و اطمينان بدهد كه بعد از رفتن شاه از كشور، نيروهاي مسلحبه بختيار وفادار بمانند.(8)
دكتر مهران كامروا استاد و رئيس گروه علوم سياسي دانشگاه نورث ريچ(Northridge) آمريكا در كتاب انقلاب ايران ريشه‌هاي آشوب درباره چگونگي اعزام هايزر به ايران نوشت: «گرچه دولت كارتر كاملاً‌ از بختيار حمايت كرد، اما بسياري در وزارت امور خارجه، از جمله سفير سوليوان، فكر نمي‌كردند او بتواند ماه ژانويه را پشت سر بگذارد. رئيس‌جمهور كارتر، برژينسكي، وزير [دفاع] براون، و [وزير انرژي]‌ شلزينگر مخالف اين فكر بودند. به منظور اطمينان يافتن از اينكه بختيار در حقيقت جان سالم به در خواهد برد، واشنگتن تصميم گرفت يك افسر عالي‌رتبه نظامي به ايران گسيل دارد تا نيروهاي مسلح را در پشتيباني از نخست‌وزير جديد گرد هم آورد.
ژنرال رابرت هايزر، فرمانده نيروهاي ناتو در اروپا، براي اين مأموريت انتخاب شد. هايزر در چند مناسبت به ايران سفر كرده بود و شخصاً اكثر رهبران نظامي ايران را مي‌شناخت. به او دستور دادند بي‌درنگ عازم ايران شود، و مراتب نگراني و اطمينان رئيس‌جمهور را به رهبران نظامي حاضر در تهران انتقال دهد. قرار بود آنها را ترغيب كند «منسجم بمانند و تنگاتنك هم كار كنند.» و كشور را ترك نگويند.
(همزمان با ورود هايزر ارتشبد غلامعلي اويسي فرماندار نظامي تهران و ارتشبد ازهاري نخست‌وزير مستعفي به بهانه بيماري جداگانه از كشور خارج شدند) مأموريت پيشنهادي هايزر شديداً مورد مخالفت مافوق بلافصلش، فرمانده عالي نيروهاي ناتو ـ ژنرال الكساندر هيگ ـ و سفير سوليوان قرار گرفت. هايزر نيز به همين اندازه دلواپس تحقق‌پذيري مأموريتش بود. او بعدها نوشت: «نمي‌فهميدم چه چيزي مي‌توانستم به دست آورم.» به علاوه، در واشنگتن بر سر هدف دقيق سفر ژنرال به ايران و معنا و مفهوم دستورات داده شده به او اختلاف‌نظر وجود داشت. كارتر دستورات را تنها به عنوان آخرين حربه، مهر تأييدي بر كودتا مي‌ديد اما، برژينسكي مأموريت هايزر و دستورات همراهش را چراغ سبزي براي كودتا مي‌دانست. برژينسكي مي‌نويسد: «هدف از مأموريت هايزر اين بود كه اساس استيلاي نظامي را، در صورت لزوم، پي‌ريزي كند، و در اين حين رهبري مورد نياز را ايجاد نمايد.» در اين زمان، برژينسكي «با بي‌ميلي» به اين نتيجه رسيده بود كه يك دولت نظامي بدون شاه «تنها چاره قابل طرح» بوده است.»(9)

مهران كامروا در ادامه درباره فعاليت‌هاي هايزر پس از ورود به تهرانمي‌نويسد: «هايزر در 4 ژانويه [14 دی] وارد تهران شد و به سرعت براي ملاقات با تمامي رهبران نظامي كليدي اقدام كرد. هايزر پس از نشستهاي زيادي، با تك تك فرماندهان شاخه‌هاي نظامي و ديگر افسران عالي‌رتبه، آنها را در «حالتي كاملاً‌ درمانده» يافت. همگي نگران امنيت شخصي‌شان بودند و مي‌خواستند در صورتي كه شاه كشور را ترك كرد با او بروند. همچنين اكثرشان از سفير پارسونز و سوليوان به خاطر فشار آوردن به شاه براي ترك كشور خشمگين بودند. همين طور هم از ايالات متحده مي‌خواستند تا از نفوذش براي ساكت كردن خميني و پوشش خبري رك و صريح بنگاه خبرپراكني انگليس [راديو بي‌. بي. سي]‌ از ناآرامي ايران استفاده كنند. آنها همگي اظهار مي‌كردند كه بختيار چيز خيلي كمي مي‌تواند به دست آورد، و او را «فقط مردي پشت ميز نشين» مي‌ناميدند.
رابرت هايزر در اولين مأموريت خود به ملاقات سوليوان رفت. هايزر در اينباره در كتاب مأموريت در تهران مي‌نويسد: «صبح زود، خسته برخاستم. پس از صرف صبحانه به سفارت آمريكا رفتم، تا با ويليام سوليوان سفير آمريكا درتهران ملاقات كنم. فاصله را بدون حادثه طي كردم. اما در طول مسير، مردم را ديدم كه جمع شده بودند و لاستيك مي‌سوزاندند. در آهني بزرگ سفارت بازنجيرهاي سنگين بسته شده بود و گاردهاي اضافي گمارده شده بودند. مرا كهشناختند در را باز كردند با سوليوان كه روبه‌رو شدم، پيامي را كه از«سايروس ونس» دريافت كرده بود، به دستم داد. در پيام دستور داده شده بود كه من همه دستورات قبلي را ناديده بگيرم. به نظر مي‌رسيد كه ديگر نبايد طبق دستور مقرر، با رهبران نظامي ايران تماس بگيرم. قرار شده بود تا اطلاع بعدي از واشنگتن، كاري نكنم. مقدمه خوبي نبود. دريافتم كه در واشنگتن، وحدت‌نظر وجود ندارد. بديهي بود كه وزارت امورخارجه در مورد اوضاع ايران نظر خاصي داشت و وزارت دفاع نظري ديگر. فكر مي‌كردم تا اين لحظه در موردمأموريت من توافق صورت نگرفته است... از شنيدن اين خبر برزخ شدم. بقيه روز را به گفت و گو با سوليوان پرداختم. در مورد مقاصد اصلي خودم به او توضيح دادم و نظر او را جويا شدم. صحبتهاي ما مأيوس كننده بود. سوليوان معتقد بود ارتش ايران به جايي رسيده است كه توان انجام هيچ كاري را ندارد. به اعتقاد سوليوان، كار شاه تمام بود و بايد هر چه زودتر ايران را ترك مي‌كردـ به اعتقاد او بختيار نمي‌‌توانست دولت تشكيل دهد. سوليوان در شرايط ايرانزندگي كرده بود، اما براي من هم دشوار بود پيش‌بيني او را بپذيرم كه بختيارشكست خواهد خورد. آن هم در شرايطي كه هنوز سر كارنيامده بود. من با اطلاع از تجارب و اراده قاطع سوليوان و اعتقادات شخصي او به اختلاف‌نظر خود با او در جهت انجام وظيفه، پي بردم. براي من عجيب بود كه با دستور رئيس‌جمهوري، وارد ايران شدم كه همه را وادار به حمايت از بختيار كنم. اما از نماينده رئيس‌جمهور شنيدم كه بختيار قبل از بازي، شكست خورده است. در حقيقت، سفير معتقد بود كه بايد بختيار را حذف كنيم و مستقيماً، سراغ ‌[مهدي] بازرگان برويم.

(من مطمئنم بازرگان معتقد بود در صورت بازگشت خميني، [بر] مصدر امور ايران خواهد بود و انتظار داشت كه آيت‌الله به نقش رهبري مذهبي متوسل شود.)» هايزر در ادامه مي‌نويسد: «به حرفهاي سوليوان گوش دادم، اما مي‌دانستم اگر قرار باشد با اختيار، مأموريت خود را انجام دهم، بايد تصميم خودم را بگيرم. پيدا بود كه سوليوان با واشنگتن هم اختلاف‌نظر داشت. به همين دليل بود كه در ابتداي ورود، در رفتارش احساس سردي كردم. به سفير گفتم: اگر قرار باشد به من دستور داده شود كه كار را ادامه دهم، قطعاً هر چه را كه خود بخواهم، انجام خواهم داد. تنها با ارتش در تماس خواهم بود و او نمي‌تواند تماس خود را با سياسيون ادامه دهد.»(17) سوليوان كه از حضور غيرمنتظره هايزر در حوزه مأموريت خود عصباني شده بود فوراً با وزارت امور خارجه آمريكا تماس گرفت و از سايروس ونس خواست به هايزر دستور دهد كه فعاليت‌هاي خود را با او هماهنگ كند. ونس نيز با ارسال پيامي از سوليوان و هايزر خواست هر چه از دستشان برمي‌آيد، براي جلب همكاري و حمايت نيروهاي مسلح از دولت غيرنظامي بختيار انجام دهند.(18)
پي‌نويس‌ها:
1. 
رسالت، شماره 325، 11/12/1365، ص 8.
2. 
طلوعي، محمود، داستان انقلاب، تهران، نشر علم، 1370، ص 401.
3. 
هايزر، رابرت، مأموريت در تهران، ع. رشيدي، تهران، اطلاعات، 1374، ص 18.
4. 
همان.
5. 
همان، ص 19.
6. 
همان، صص 19ـ18.
7. 
بولتن خبرگزاري پارس (محرمانه)، ش 293، 17/10/1357، ص 7.
8. 
هيكل، محمدحسنين، ايران: روايتي كه ناگفته ماند، حميد احمدي، تهران، انتشارات الهام، 1362، ص 301.
9. Kamrava, Mehran- Revolution In Iran the Roots of Turmoil – London and NewYork- Routledge- 1990-P 48.
10. Ibid- PP. 48-49.
11. 
كيهان، ش 10605، 16/10/1357، ص 8.
12. 
بيل، جيمز. ا ـ شير و عقاب (روابط بدفرجام ايران و آمريكا)، فروزنده برليان (جهانشاهي)، تهران،‌نشر فاخته، 1371، ص 334.
13. 
طلوعي، محمود، داستان انقلاب، تهران، نشر علم، 1370، ص 405.
14. 
فردوست، حسين، ظهور و سقوط سلطنت پهلوي، ج 1، تهران، اطلاعات، 1370، ص 559.
15. 
هايزر، رابرت، مأموريت در تهران، ع. رشيدي، تهران، اطلاعات، 1374، ص 38.
16. 
هايزر، همان، صص 20ـ19.
17. 
همان، صص 21ـ20.
18. 
برژينسكي، زبيگنيو و سايروس ونس، توطئه در ايران، محمود مشرقي، ص 29.
به نقل از:روزشمار انقلاب اسلامي، دفتر ادبيات انقلاب اسلامي
ج 9، روزهاي 14 و 15 دي 1357



به اشتراک بگذارید:(کدنویسی این ابزارک)

Balatarin :: Donbaleh :: Azadegi :: Risheha :: Cloob :: Oyax :: Yahoo Buzz :: Reddit :: Digg :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Email To: :: Subscribe to Feed

اينجا تمدن باقيمانده از کومونيسم و استالينيسم و سوسياليسم است

معلوم نيست هزينه بيمه در روسيه چند است. اينجا تمدن باقيمانده از کومونيسم و استالينيسم و سوسياليسم است – تماشا کنيد اين تمدن چگونه تمدنی است... تنها شرطش اين است که کمربند های خود را محکم ببنديد. 


به اشتراک بگذارید:(کدنویسی این ابزارک)

Balatarin :: Donbaleh :: Azadegi :: Risheha :: Cloob :: Oyax :: Yahoo Buzz :: Reddit :: Digg :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Email To: :: Subscribe to Feed

ارتش هـای ســایه , سرویسهای مخفــــی جهان اسلام !

"ارتش های سايه، سرويس های مخفی جهان اسلام" * عنوان کتابی است که در سال ۲۰۱۱ از سوی انتشارات "هردر" آلمان منتشر شده است. نويسنده اين کتاب ويلهلم ديتل ** سال ها با اداره امنيت فدرال آلمان همکاری داشته است. کتاب با گزارشی کامل درباره تاريخ و روند کار سرويس های مخفی متعدد ايران آغاز می شود و به بررسی روند کار سرويس های امنيتی و جاسوسی سوريه، ليبی، لبنان، عربستان سعودی، عراق و تشکيلات خودگردان فلسطين ادامه می يابد.
ويلهلم ديتل آلمانی، به خاطر همکاری درازمدت با اداره اطلاعات فدرال آلمان Bundes Nachrichten Dienst- BND به رمز و رازهای کار سرويس های مخفی و جاسوسی تسلط دارد و در نتيجه توانسته است نکاتی را درباره اين نهادهای به شدت محرمانه برملا کند که به سختی می توان در جائی ديگر به آن ها دسترسی يافت.
ارتش های سايه، نخستين کتاب ويلهلم ديتل نيست. از او پيش تر کتاب های Die BKA Story (داستان پليس جنائی آلمان) وHeilige Krieg für Allah نيز به چاپ رسيده است. در کتاب دوم که در سال ۱۹۸۳ در مونيخ منتشر شده، ويلهم ديتل در اسرار جوخه های قتل سرويس های مخفی جهان اسلام را از ديد يک شاهد عينی فاش می کند.
از اين نويسنده در سال ۲۰۰۴ کتابی با عنوان "کتاب سياه کاخ سفيد" يا "سياست خارجی با مسلسل" و در سال ۱۹۸۶ کتاب ديگری با عنوان "جنگ افزار برای جهان" به بازار کتاب راه يافته است.
ساواک، ساواما و واواک در ايران
کتاب ارتش های سايه يا سرويس های مخفی جهان اسلام با شرحی درباره نحوه ايجاد "سازمان اطلاعات و امنيت کشور، ساواک" در زمان شاه به وسيله سرلشگر تيمور بختيار آغاز می شود. اطلاعاتی که نويسنده آلمانی در باره روند کار ساواک ارائه می دهد به حقيقت نزديک است، اما او تعداد همکاران ساواک را در آغاز حدود ۶هزار نفر و در پايان کار حدود ۶۰ هزار نفر اعلام می کند که کمی اغراق آميز به نظر می رسد. پيش تر، بسياری از ناظران ايرانی در تحقيقات خود به اين نتيجه رسيده اند که تعداد همکاران مستقيم ساواک بيش از ده هزار نفر نبود، اما به عمد برای ايجاد ترس در ميان مردم درباره اين تعداد اغراق می شد. بخش عمده همکاران ساواک را "خبرچين ها" ئی تشکيل می دادند که گهگاه مورد مراجعه قرار می گرفتند و همکاری مستقيم و ثابتی با ساواک نداشتند.
ويلهلم ديتل، پس از شرح کامل نحوه تاسيس ساواک با همکاری "دوستان آمريکائی" رژيم شاه اشاره می کند که اين سازمان پس از چند سال از کارشناسان و مربيان خارجی بی نياز شد و تيمور بختيار تا سال ۱۹۶۱ آن را اداره می کرد. بختيار در آخرين سال های خدمت خود به يکی از منتقدان محمدرضاشاه پهلوی تبديل شد و به قتل رسيد.
مناسبات رئيس ساواک و خمينی
پس از بختيار، حسن پاکروان به رياست ساواک رسيد. او، در مقايسه با بختيار به نرم خوئی شهره بود و به نوشته ويلهلم ديتل حتی در دورانی که آيت الله خمينی بازداشت خانگی و تحت نظر بود، هفته ای يکبار به ديدار او می رفت و با او غذا می خورد. نويسنده آلمانی می نويسد که پاکروان حتی به رعايت حال مردم عادی، از اعدام خمينی جلوگيری کرد.
در بخشی ديگر از کارنامه ساواک، نويسنده کتاب ارتش های سايه به شرح فعاليت های سازمان امنيت در خارج از کشور و جاسوسی عليه دانشجويان اشاره می کند که برای ايرانی ها نکته تازه ای نيست. پس از پاکروان رياست ساواک به سرلشگر نعمت الله نصيری می رسد که تا آستانه انقلاب بهمن ۱۳۵۷ در اين سمت باقی بود و بعد به دستور شاه همراه با اميرعباس هويدا و گروهی ديگر از مديران رژيم پهلوی زندانی شد. از آن به بعد تا انحلال ساواک ارتشبد ناصر مقدم رياست آن را به عهده گرفت.
ويلهلم ديتل، در ادامه گزارش خود به تبديل نام ساواک به ساواما (سازمان اطلاعات و امنيت ملی ايران) اشاره می کند و می نويسد که از ميان ۲۴۸ نظامی ايرانی که در فاصله فوريه تا سپتامبر سال۱۹۷۹ اعدام شدند، ۶۱ نفر عضو ساواک بودند. پاکروان، نصيری و مقدم، سه رئيس پيشين ساواک نيز در همين دوران تيرباران شدند. اما اين اعدام ها به معنای انحلال واقعی ساواک نبود، بلکه بسياری از ماموران اين سازمان مخوف به ساواما نقل مکان کردند.

ويلهلم ديتل، نويسنده کتاب "ارتش‌های سايه، سرويس‌های مخفی جهان اسلام"
ويلهلم ديتل می نويسد: "ملاها نام و رهبری ساواک را عوض کردند، پست های کليدی را به افراد خود سپردند و کار با همان متد قديمی چنان از سر گرفته شد که انگار هيچ فاصله ای در ميان نبوده است." در مرحله انتقالی ژنرال حسين فردوست معاون پيشين ساواک و دوست نزديک و همکلاسی محمدرضا شاه پهلوی اداره ساواما را به عهده گرفت. در دو سال نخست تشکيل ساواما، تصفيه ماموران ساواک ادامه داشت. اما پس از آن رژيم دريافت که به پرسنل آموزش ديده برای سرويس مخفی خود نياز دارد.
نويسنده آلمانی در کتاب خود توضيح می دهد:"در نهايت علی اکبر رفسنجانی سخنگوی مجلس شورای اسلامی از همکاران مخفی شده ساواک که گناه بزرگی نداشتند، دعوت کرد که به وظيفه ميهن پرستانه خود عمل کنند و به محل کار سابق خود باز گردند". در نبرد با مخالفان داخلی به هر نيروئی نياز بود.
دوران خدمت حسين فردوست در ماه دسامبر سال ۱۹۸۵ به پايان رسيد. مرد رژِيم قديم با تحريک دشمنان تازه خود دستگير شد. ملاها او را به جاسوسی برای شوروی متهم کردند.
دوران حيات ساواما يا سازمان اطلاعات و امنيت ملی ايران، کوتاه بود. از آن به بعد آيت لله ها و سرويس های مخفی بيگانه ديگر همه سازمان امنيت جمهوری اسلامی را واواک می خواندند که مخفف وزارت اطلاعات و امنيت کشور بود.
افزايش تعداد سرويس های مخفی ايران
در ادامه گزارش ويلهلم ديتل، ايجاد شاخه های جديد وزارت اطلاعات، تشکيل سپاه قدس، اطلاعات سپاه و ساير سرويس های مخفی برای تعقيب و کنترل مخالفان و جاسوسی در خارج از کشور تشريح می شود. در بخشی از اين گزارش می خوانيم:"جاسوسان ايرانی به شکل سنتی تحت استتار وزارت خارجه و برخی از آن ها زير استتار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کار می کنند. تحليل سازمان اطلاعات فدرال آلمان اين است که همکاران سرويس های مخفی ايران از پشتيبانی لجيستيکی نمايندگی های خارجی جمهوری اسلامی استفاده می کنند. احتمالا همه کارکنان سفارتخانه ها و کنسولگری های ايران آموزش های ويژه ماموران امنيتی را از سر می گذرانند و متعهد به همکاری با وزارت اطلاعات هستند."
در بخش های بعدی فصل اول کتاب ارتش های سايه، عمليات تروريستی وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی و جوخه های اعدامی که اين وزارت خانه با کمک سفارتخانه های ايران در خارج از کشور اجير کرده با شرح جزئيات کامل مورد بررسی قرار می گيرد. از جمله بخش مهمی از گزارش ويلهلم ديتل به ماجرای ترور رهبران حزب دموکرات کردستان در کافه ميکونوس برلين و انفجار مرگبار مرکز يهوديان بوئنس آيرس می پردازد.
فصل نخست کتاب ويلهلم ديتل که ويژه بررسی تاريخچه و عملکرد سرويس های مخفی ايران است، ۱۳۳ صفحه را در بر می گيرد و بسيار خواندنی است. عمليات سرويس های اطلاعاتی سوريه بلافاصله پس از ايران در بخش دوم کتاب مورد بررسی قرار می گيرد
فصل دوم کتاب با اين جمله آغاز می شود: "سوريه يکی از معدود کشورهای دوست ايران در ميان کشورهای عربی است. اين مناسبات بعضی وقت ها با پرداخت هزينه هموار می شود. به عنوان مثال از طريق صادرات ويژه نفت يا کمک مالی ناگهانی از صندوق به خوبی پر شده درآمدهای نفتی.ايران"
برای آگاهی از عمليات محرمانه و تروريستی سرويس های مخفی جمهوری اسلامی ايران و ساير کشورهای اسلامی، مطالعه کتاب سرويس های مخفی جهان اسلام بسيار مفيد است. حتی اگر در موارد معدودی نويسنده آلمانی منبع اطلاعات خود را به روشنی اعلام نکرده باشد. حجم کتاب ۳۵۲ صفحه است. نويسنده در سال ۱۹۵۵متولد شده و در حال حاضر به عنوان روزنامه نگار آزاد برای اشپيگل، اشترن و چند نشريه المانی زبان ديگر می نويسد. او ظاهرا ديگر با سازمان اطلاعات فدرال آلمان همکاری ندارد.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــSchattenarmeen- Die Geheimdienste der islamischen Welt-Wilhelm Dietl, Verlag herder, 2011, Freiburg

به اشتراک بگذارید:(کدنویسی این ابزارک)

Balatarin :: Donbaleh :: Azadegi :: Risheha :: Cloob :: Oyax :: Yahoo Buzz :: Reddit :: Digg :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Email To: :: Subscribe to Feed

۱۳۹۲ تیر ۴, سه‌شنبه

بیــانیـه شورای ملی ایران

بیانیه شورای ملی ایران بتاریخ یکم تیرماه 1392.

شورای ملی ایران به حرکت و خواست مردم ایران در راستای حصول به شرایطی که انتخابات آزاد در ایران برگزار شود، اعم از کسانی که در انتخابات اخیر حاکمیت، رای خود را بنوعی در جهت مخالفت با اصل ولایت فقیه دادند یا آنان که چنین انتخابات فرمایشی و غیر آزاد را تحریم نموده، احترام گذاشته، هر دو حرکت هم میهنان عزیزمان را در راستای تحقق این آرزوی بزرگ ملت ایران دانسته، اطمینان دارد، تداوم این قبیل مبارزات مدنی سرانجام راهگشای یک انتخابات واقعی و آزاد و گزیدن نمایندگان منتخب مردم برای تعیین تکلیف نهایی و حاکمیت مردم بر سرنوشت خود و تحقق آرمان های ملت ایران برای حصول به دموکراسی و سکولاریسم و تحقق اندیشه برتری حقوق بشر بر تمامی قوانین مدنی و عرصه های مختلف زندگی ایرانیان در آینده ای نه چندان دور خواهد بود.

-----------
این شورا ضمن تبریک پیروزی های اخیر ملت ایران اعم از آنچه که در صحنه ورزشی رخ داد و یا در انباشت انرژی پاک و سیال مردمی بصورت جمعی در صحنه های پر شور شادی و شعف و لذت بردن از زندگی این جهانی تحقق یافت و به شعار های حداقلی رهایی زنان از قید و بند های قرون وسطایی و آزادی زندانیان و احترام به اراده ملی بسنده شد، خود را متعلق به مردم ایران از هر قشر و طبقه و نحله فکری دانسته عزم خود را جزم نموده تا حصول به شرایط انتخابات آزاد، در جهت اهداف ملت ایران حرکت نماید.
-----------

بدیهی است هم میهنان با توجه به تجربه ریاست جمهوری خاتمی در 1376 بنا ندارند که در خانه نشسته منتظر اقدام روحانی برای تحقق آمال و انتظاراتشان باشند. خواست حاکمیت همچون گذشته این است که پتانسیل انرژی مردم را تخلیه نموده سپس آنرا نابود نماید. مردم خود آگاهند که انتظار از حاکمیت برای تغییر و ایجاد تحول انتظار بیهوده ای است که هرگز رخ نخواهد داد.
در نتیجه تا فضای کنونی به سردی نگراییده، شایسته است مطالبات مردمی از طریق گسترش شبکه های اجتماعی، اعم از تشکل های کارگری معلمی دانشجویی و غیره تحقق یابد.


پاینده ایران
شورای ملی ایران

برگرفته از صفحه فیسبوک  ( شورای ملی ایران )
https://www.facebook.com/lists/3935222397995
به اشتراک بگذارید:(کدنویسی این ابزارک)

Balatarin :: Donbaleh :: Azadegi :: Risheha :: Cloob :: Oyax :: Yahoo Buzz :: Reddit :: Digg :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Email To: :: Subscribe to Feed

۱۳۹۲ خرداد ۲۹, چهارشنبه

حسن روحانــی کیست , اگر جمـهـــوری اسلامی بر ملت ایران مسلط است دلیلش نا آگاهی و تعبــد است !


آنچه روشن است، طرح غصبی و تجاوزگرانه خمينی به منظور نابودی فرهنگ و ارزش های ملی و غارت ثروت ملی با همکاری های همه جانبه غربی ها و براساس گفتاری که احسان نراقی در سمپوزيسيوم شيراز ايراد کرد و نوشته های ملعونی علی شريعتی با همراهی همه جانبه رسانه های اسراييلی، انگليسی و آمريکایی در سال 1979 ملتی را از عرش به فرش کشاند.
پدر بزرگ خمينی يکی از جاسوسان کمپانی هند شرقی انگليس بود
کمپانی هند شرقی انگليس در آغاز برای اينکه بتواند به تنظيم برنامه هائی موثر، دقيق و ويژه برای هر منطقه از کشور وسيع ايران توفيق يابد مسلما قبل از هر چيز ميبايست اطلاعات نسبتا کاملی از نحوه زندگی مردم و مخصوصا خصوصيات اخلاقی و رفتاری حکمرانان و متنفذين آن محل و دشمنی ها واختلافات خانوادگی و عشيره ای که بينشان وجود دارد کسب نمايند و تا آنجا که سوابق و اسناد شهادت می دهند اين قبيل اطلاعات کاملا ضروری و مفيد غالبا توسط جاسوسانی کسب شده است که اکثرا در لباس درويشی و بنام درويش يا سيد هندی به نقاط مختلف ايران اعزام شده بوده اند. بطوريکه شواهد و اسناد موجود نشان می دهد سيد احمد هندی پدر بزرگ خمينی يکی از اين جاسوس های کمپانی هند شرقی بوده که در دوران محمد شاه قاجار در کسوت درويشی و به نام سيد هندی به سرزمين بختياری اعزام شده بوده است تا اطلاعات مهم و مورد نياز کمپانی هند شرقی را کسب و برای آن کمپانی ارسال دارد تا در تنظيم برنامه نهائی شورش بختياری ها مورد استفاده قرار گيرند. پدر روح الله خمينی به نام سيد مصطفی هندی نيز در انجمن اخوت (که تشکيلاتی فراماسونی داشته و ظاهرا به صورت خانقاه دراويش فعاليت می کرده است) عضويت داشته و به احتمال قوی اداره شعبه ای از آن در استان اصفهان را که تعدادی از خوانين بختياری نیز در آن عضويت داشته اند عهده دار بوده است- 
نام اصلی علی شريعتی، علی مزينانی است که در روستای مزينان از توابع سبزوار استان خراسان زاده شده. بنيان حکومت اسلامی بر پايه انديشه های مخرب احسان نراقی وهمچنين علی شريعتی گذاشته شد.
انديشه مخرب نابودکردن فرهنگ وسنت و تاريخ ايران، همواره و به ويژه ازهنگامه پيدايش نفت در مسجد سليمان، توسط انگليسی ها رواج داشته است. انديشه برقراری يک رژيم اسلامی توسط انگليسی ها همواره از زمان صفويان که نخستين فرستاده انگليسی در دربار صفويه نفوذ داده شد جريان داشته.
پس از آن در سال 1320 با گماردن نواب صفوی، خليل طهماسبی، مظفر ذوالقدر، محمد بخارایی و شماری از طلبه های قم و خراسان برای کشتن افراد در سرلوحه برنامه های فراماسونی به سرکردگی حسن البنا رهبر «اخوان المسلمين» بوده است.
از اين کشتار ها قتل ميرزا علی اصغرخان اتابک، احمد کسروی، سپهبد رزم آرا، حسنعلی منصور، عبد الحسين هژير، وعبدالحميد زنگنه می باشد. چندين تيراندازی بی اثر همانند حمله به شاهنشاه در دانشگاه و کاخ مرمر. جالب توجه آنکه مصدق و حسين فاطمی از پيش با ارتباطی که از راه فراماسونی با اخوان المسلمين داشته اند از طرح بيشتر قتل ها و ترور های نامبرده بالا باخبر بوده اند وهرگز اقدامی نکرده که هيچ مشوق آنان نيز بوده اند.
تعصب و باور چه ها که نمی کند
«تعصب» يا باور ويا اعتقاد داشتن افراطی به چيزی که در آن عقل و خرد دخالتی ندارد، چيزی است که در نوشته های «علی شريعتی» با شدت دنبال میشود. وی تعصب را بزرگترين وقوی ترين حافظ وجودی ملت اسلام میداند و از آن راه به سنت و فرهنگ ملی وتاريخ چندين هزار ساله ايران حمله ور می شود. اين جماعت درعين حال که خودشان به سياست فراماسونی-مذهبی انگلستان وابسته اند مردم را از رفتن به سوی «غرب» که منظورشان «آمريکا» است برحذر میدارند. همين حرفی که خمينی و دست نشانده های او تا هاشمی رسما جانی، حسن روحانی؛ احمدی نژاد و خود علی خامنه ای يا هريک از دست اندرکاران رژيم اسلامی مرتب تکرار میکنند.
امامت را ناشی از «الله» می دانند وبراساس آيه های مکرر قرآن «امام ودر بالاترين مقام آيت الله العظمی» را بالاترين مقام وعاری از عامليت خارجی میدانند ولی در اصل همين «آيت الله ها» به فرموده های انگلستان وروسيه که از دوران قاجار در فيضيه های ايرانی نفوذ بسياری کرده اند گوش می دهند.
حسن فريدون روحانی يکی از رهروان اخوان المسلمين ويکی از طرفداران آموزش های علی شريعتی و از جمله وابستگان به انگلستان است. از اينرو نخستين باردر نطق  حسن فريدون (که بعدا روحانی شد) برای بار نخست خمينی بنام «امام» معرفی می شود.

حسن روحانی کيست
حسن روحانی از جمله رهروان راه خمينی است وتلاش دارد به «دوران طلایی» «امام امتی که اورا پرستيده است» برسد.
در عصر آن پدر و پسر وپيش از آنان در عصر ولايت ترکمانان قاجار سخن از هزار فاميل در ميان بود، ... (نوشته را با نام هایی همانند نصرت الدوله و مستوفی ميرزا ودوستعلی معير الممالک وعلاء السلطنه، فريدن جم، فخرالدوله  ... مزين میکند تا نيش و توهين ديگری به دوران شاهنشاهی پهلوی داشته باشد، و ادامه میدهد) ...
نواده نايب امام زمان ولی فقيه اول، سيد حسين عليه ظلم، بپا خاست و در عراق فرياد زد ووو  نواده ديگرش با سيد حسن خاتمی بيعت کرد، و پسر آن ديگری حسن فريدون که هم روحانی بود و هم عنوان دکتری داشت ودبير شورای امنيت ملی، در نامه ای هنگام خودکشی (معلوم نشد خودکشی بود يا سربه نيست) ياد آور می شود «از حکومت شما، از دروغهای شما، از فساد شما، از مذهب شما، از تزوير و نفاق وتقيه شما متنفرم، ننگ دارم که در چنين محيطی زندگی کنم و هرروز مجبور شوم به دوستان به دروغ بگويم پدر من از جنس اينها نيست وته دلش با ملت است، در حليکه حقيقت جز اين است ووقتی شما را می بينم که دست خامنه ای را می بوسيد حالم به هم میخورد..»  ... «درجمع 400 فاميلی که رهبران وپايوران اصلی اين نظام هستند حتی يکيشان فرزندی تربيت نکرد که مصدر خدمتی شود و نام و اعتبار والد معظم را حفظ کند يا بر آن بيافزاد...»
به اين ترتيب عليرضا نوريزاده است که «روحانی» را «دکتر» می کند.
ملت اصلاح ناپذير
ملت ايران 11 دوره افتضاح بنام انتصابات که اصلا در قاموس قرآن و داده های قرآن نيست واصولا نمی توان دولت اسلامی بود و «جمهوری راه انداخت»، زيرا در نظر «الله» (بنده هایی که او مدعی خلقتشان است) اختياری از خود ندارند و به استناد آيه چهارم از سوره ابراهيم که در مکه از سوی محمد بيان شده است، (ما هيچ رسولی در ميان قومی نفرستاديم، مگر به زبان قوم خودش سخن گويد واحکام الهی را بيان کند. آنگاه هرکه را خواهد به ضلالت واميگذارد وهرکه را خواهد هدايت میکند، او خدای مقتدر دانا است) «بنده های خدا» اختياری از خود برای انتخاب ويا انتصاب ندارند و الله است که تعيين کننده می باشد. بنابراين تمام سی و پنج سال تقلب رژيم آشکار و به اين روشنی نتوانسته در ملت «اسلام زده» تغييری بدهد وهنوز هم در انتخابات ساختگی ودروغين شرکت میکنند.
با اينکار اجازه میدهند تا ستم، غارتگری، جنايت، قصاص و اعدام برآنان جاری باشد، ما در دوران تاريخ با وجود يورشی همانند مغلولان هرگز همانند يورش تازيان در «قادسيه اول» و در يورش دوم «قادسيه دوم 1979» چنين ننگی وچنين سيلی نخورده ايم وبا اين همه بازهم با نابخردی تمام تسليم آخوند می شويم. روضه خوانی با عمامه سفيد را بر جان ومال و ناموس و کشور وفرهنگ سه هزار ساله خود مسلط می کنيم و برای اينکار هم به خيابان ها آمده شادی و پايکوبی میکنيم.
زخم های 1400 ساله را نمک می پاشيم...
چه کسی مقصر است؟
جوانان به استناد فيلم و عکس های دوران يورش وشورش 1979 کسانی بودند که گول خوردند ورژيم خمينی را ثابت و وارد کردند، امروز هم که 70 درصد جمعيت ايران را جوانان تشکيل میدهند وبيشتر دانشگاه رفته، با اينترنت و کتاب ورساله های جهانی ارتباط دارند به نادرستی از پدران خود گله دارند که اين چه بلایی بود برسر ما آورديد، خود نابخردانه به حسن روحانی می پيوندند و جنايت های اورا سرپوش گذاشته و دست نشاندگی انگلستان را بار ديگر با ذلت می پذيرند.
Crowds march down the street in the capital as they express their joy at the opportunity to have moderate voices heard
شعور در راستای نابخردی.
 آنانی که به صندوق رژيم رای ريختند وبا کلفت کردن صدا مدعی شعورند ولی پاسخ های از اين دست میدهند چه بايد گفت:
1- از احمدی نژاد متنفر بودم، ميخواستم رژيم عوض شود!!
2-  برای اينکه وضع بهتر بشود!!
3-  بهترين کانديدا همين شخص بود!!
4- ما به جمهوری اسلامی رای داديم!!
5- هرکسی بايد رای بدهد، دموکراسی يعنی همين رای دادن!!
6- از ميان بدترين ها به بد رای دادم!
غافل از اينکه تمام کانديدا ها به رژيم اسلامی و به قانون اساسی رژيم اسلامی و به اصول ولايت فقيه پايبند هستند و سياستی را دنبال میکنند که «امام» آنان ديکته میکند.
در فرتور زير مشخص است هرگونه رای در صندوق رژيم اسلامی رای اعتماد به رژيم اسلامی است.
خامنه ای بارها گفته است که شرکت در انتخابات و رأی دادن به هر کاندیدا، راخی دادن و تأیید رژیم است. در حقیقت این بار نیز مردم ایران گوسفندوار به صف ایستادند و به مشروعیت رژیم رأی دادند.

به سفارش خمينی هم عمل نمی شود

خميمی همانند صد ها قول ديگری که داده بود قول داده بود، «روحانيون نبايد رييس جمهور شوند» اگر شمارش کنيد خامنه ای، رسما جانی، خاتمی و اين وابسته به انگلستان چهارمين رييس جمهوری دستار به سر است که مردم به او رای داده اند.

cid:image001.png@01CE6434.C7E82580بيشتر ايرانيان، از جمله آنانی که «جمهوريت خواهی» را نوعی دموکراسی گمان میکنند، بر اين باروند که تنها رای دادن است که دموکراسی برقرار میکند، تنها هنگام رای دادن است که به حساب می آيند و أدم حساب می شوند.

به همه چيز رژيم اعتراض دارند ولی چون هنگام رای دادن اجازه دارند مويشان را نشان بدهند و عشوه گری کنند شش کيلومتر صف گوسپندی می بندند، شناسنامه دست ميگيرند.  تا بحال ديده نشده است کسی که رای نداده به خاطر رای ندادن در جایی دچار مشکل شده باشد، چرا اين مردم گوسپند وار با رای خود به رژيم اعتبار میدهند پرسشی است که با شعور عاميانه مواجه خواهد شد.

زشت تر و کريه تر آنکه مشتی در بيرون از کشور با روسری به سفارتخانه های رژيم رفته رای داده اند... اينان چه استدالی به مشروعيت دادن به رژيم را دارند؟.


هررای به منظور تا کمر دلا شدن وبوسيدن دست خاينين به کشور است:

dastbousiFMS.jpg

روحانی (حسن فريدون روحانی) که هرگز دکترا نگرفته است ولی اصرار دارد اورا دکتر روحانی بخوانند، همسری انگليسی داشته است، و بند نافش به انگلستان بسته است. او امروز در جايگاه رييس جمهور است- هنوز نه به دار است ونه به بار ونه  هنوز به تخت نشسته است، ولی مشتی متملق دستبوسی را رواج داده اند.

حسن فريدون  که پس از استقرار رژيم اسلامی نامش را به نام همسر ايرانی اش «روحانی» تغييرداده  در 12 نوامبر 1948 (1327) دنيا آمده است. او از سال 1999 در مجلس خبرگان بوده است. در سال 1991  در کنار اکبر هاشمی رسما جانی (بهرمانی) عضو شورای مصلحت نظام بوده است.

در سال 1989 عضو شورایعالی امنيت ملی رژيم اسلامی بوده است. در سال  1992 تا 2005 به رياست مرکز پژوهش استراتژی منصوب شده است.  او همچنين دو دوره معاون سخنگوی طويله اسلامی بوده  است.

در مذاکرات اتمی گذشته، رييس هييت مذاکره کننده بوده است.

او قول داده است اقتصاد کشور را سامان بدهد و روابط متزلزل با کشور های ديگر را سرو سامان بدهد.

او اصلا در قريه سرخه در نزديکی سمنان دنيا آمده است. خانواده او از مخالفين شاه بوده اند. طلبگی را از سال 1960 آغاز کرده است در سال 1961 به قم رفته است. از شاگردان محمد رضا گلپايگانی و مرتضی حائری و فاضل لنکرانی بوده است.

در سال 1969 در دانشگاه تهران برای دريافت مدرک در حقوق ثبت نام کرده و تا سال 1972 در دانشگاه بوده است. پس از آن به دانشگاه کالدونين گلاسکو انگلستان رفته است و از همان زمان ارتباط های او با انگليسی ها آغاز شده است. مدعی است که تز خود را در باره حقوق مدنی و قانون اساسی اسلامی با توجه به جامعه وفرهنگ ايران نوشته است.

در فيلم تبليغاتی خود را «دکتر» معرفی کرده  است ولی اثری از تز پذيرفته شده او ويا ثبت شده در دانشگاه گلاسکو بدست نمی آيد. او پس از سرکار آمدن رژيم اسلامی نام خود را از «فريدون» به «روحانی» تغيير داده است ومدعی است تز او بنام فريدون و در دانشگاهی که پيش از ادغام دو کالج کويين و دانشگاه پلی تکنيک گلاسکو بوجود آمده بوده است... (يعنی کشک) نوشته شده است. بهر حال دانشگاه گلاسکو نمی تواند چنين مدرکی را تاييد کند وشاهدی برای آن بيابد.

مدعی است انگليسی، آلمانی، فرانسه ، روسی و عربی را میداند.

شايع است در دوران تحصيل در انگلستان با زنی انگليسی ازدواج کرده است و از او فرزندی هم دارد. وگاهی به بهانه سرکشی به زن و فرزند پيشين خود به انگلستان میرود تا با اربابان انگليسی خود در تماس بوده باشد.

ولی در شرح حال خودش می نويسد، مادرش هنوز در سمنان زندگی میکند و در سال 1969 با نعيمه روحانی ازدواج کرده است دو فرزند پسر و دوفرزند دختر دارد که پسر نخست او بنام حسين در سال 1992 خودکشی کرده است. – معلوم نيست خودکشی بوده يا با نظرات پدرش مخالف بوده و بارژيم اشکال داشته وسربه نيست شده است.

اين عامل انگلستان پوشش خوبی از رسانه های انگليسی برای خوش جلوه کردن میگيرد.

اگر رژيم بر ملت ايران مسلط است و «سوارش» شده دليلش نادانی و تعبد است.
از ماست که برماست.

ح-ک
به اشتراک بگذارید:(کدنویسی این ابزارک)

Balatarin :: Donbaleh :: Azadegi :: Risheha :: Cloob :: Oyax :: Yahoo Buzz :: Reddit :: Digg :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Email To: :: Subscribe to Feed

چــرا پسر حسن روحـــانی خودکشــی کـرد ؟



آقای دکتر که شعارش تعامل و سازش است در اصلی ترین بخش تعامل و سازی که در درون خانواده است دچار مشکل بزرگی است و نتوانسته حتی با خانواده خود کنار بیاید.برای اثابت این حرف باید به خود کشی تنها پسر جوان ایشون در سال 1370 با استفاده از کلت کمری خود آقای دکتر اشاره کرد.علت این خودکشی که به علت اختلاف میان پدر و پسر بر سر مسئله عشقی بوده و بعد از شکست عشقی پسر آقای دکتر این جوان را بر آن داشته که به زندگی خود خاتمه دهد و او را در حیاط غربی گور خمینی  به خاک سپردن.
حال جدای از استفاده دکتر از روابط کاری و سیاسی در خاک سپاری فرزندش در محلی
 که به هیچ کس اجازه دفن نمی دهند ولی این که آقای دکتر در پیش پا افتاده ترین و راحتترین نوع سازش که آن هم با خانواده خود می باشد این چنین دچار مشکل و شکست می باشد به طوری که تا دوسال همسر وی تحت در مان روانپزشک بوده است.
حال با این اوضاع و احوال زندگی خصوصی آقای دکتر ؟ چطور میخواد اوضاع کشور را مدیریت و هدایت کند؟!

آقایانی که امروز برای اصلاحات تصمیم گرفته اند آیا میتوانند پاسخگوی عواقب این تصمیم در سالهای آتی باشند ؟
((
 
به اشتراک بگذارید:(کدنویسی این ابزارک)

Balatarin :: Donbaleh :: Azadegi :: Risheha :: Cloob :: Oyax :: Yahoo Buzz :: Reddit :: Digg :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Email To: :: Subscribe to Feed

۱۳۹۲ خرداد ۲۳, پنجشنبه

در جهنـــم به جستجــوی بهشت نبایــد رفت !

آن مفهومی که انسان مدرن و روشنفکر امروزی از واژه " آزادی " در ذهن خود نقش نموده، روح پدیده ای اجتماعی و ساخته شده به دست و فکر خود اوست. یعنی قاموس " دموکراسی " که تار و پود همه ضوابط و مقررات یک کشور در آن شکل گرفته و بر مبنای حکومت مردم بر مردم تنیده شده باشد. به زبانی دیگر، اگر دموکراسی را جسم تصور بکنیم، می توانیم بدون تردید " آزادی " را روح آن بدانیم. در حقیقت این دو اجزاء یک موضوع واحد هستند؛ که وقتی از هر کدام نام برده شود، شنونده بلافاصله آن دیگری را نیز در نظرش مجسم می کند و در مغز خویش می نشاند.

بهره مندی از آزادی های فردی و اجتماعی، در جامعه ای میسر است که با روش سیاسی دموکراسی حاکمیت بشود. در غیر این صورت، توقع داشتن آزادی های فردی و اجتماعی از اداره کنندگان آن جامعه، انتظاری بیجا و نشدنی است. مانند اینکه یک نفر دیگی چوبی را روی آتش بگذارد، و بخواهد در آن خوراکی خوشمزه بپزد و آن را بخورد!

حکایت این دیگ چوبی، انتظار داشتن اجرای برنامه های دموکراتیک از حاکمیتی خودکامه و مستبد است. مانند همین رژیم خونخوار و دیکتاتور آخوندی اسلامی، که مدت سی و چهار سال می گذرد که بر کشور ما استیلا یافته، و آن را در اشغال خودش دارد. این درست همان دیگ چوبی است، که هرگز نمی توان از آن یک وعده خوراک بد را هم انتظار داشت؛ چه رسد به چند وعده خوراک خوب و کامل و مفید!

در کشوری که با سیستم جمهوری ( حکومت عامه مردم ) مدیریت بشود؛ حضور انتخابات منظم که هر چهار سال یک بار به انجام برسد؛ و یک فرد کاردان و شایسته و لایق برای نقش ریاست جمهوری آن برگزیده بشود؛ ازخصائص چنین حکومتی است؛ که بر پایه های دموکراسی استوار باشد؛ و دادن آزادی های مردم به ایشان را، از وظایف اولیه خودش بداند. با حضور ذهنی که از نوع حاکمیت رژیم منفور اسلامی در میهن مان داریم؛ مطمئن هستیم که اگر چند قرن هم به آنها روشهای دموکراتیک را بیاموزیم؛ نه فرا می گیرند و نه به آن عمل می کنند!

اگر می توانستند و رویشان می شد؛ حتی هیچوقت انتخاباتی را هم برگزار نمی نمودند؛ و مردم را نیز چنان چهارپایان، یا در طویله ها محبوس می نمودند، و یا با چوب بر سرشان می کوبیدند که به فرمان حاکم به چپ یا به راست برود و جرأت تکان دادن سرش را هم نداشته باشد!

آنوقت همین مردمان توسری خور، هر چند هم که سیستم ادراکشان از کار افتاده و منفعل گشته باشد؛ باز هم به راحتی درک خواهند نمود، که از گوشه گوشه هر جائی که نوکران حاکم، با چوبهایشان آنها را به آن سو سوق بدهند؛ شعله های آتش جور و ظلم و ستم زبانه می کشند، و دوزخ وعده داده شده را تداعی می کنند!

آنگاه در چنین جهنمی، هرچند هم که انتخابات نیز برگزار بشود؛ چون همه امور با صلاحدید یک مدیر مستبد و جنایتکار انجام می پذیرد؛ هیچ معنائی از آزادی و دموکراسی را برای آحاد آن جامعه بیان نخواهد کرد. در چنین شرایطی است که به هر نقطه ی سرزمین مان که بنگریم؛ جز همان شعله های آتش سرکش جهنمی نخواهیم دید!

با توجه به چنین حقایقی، چگونه خواهیم توانست از متن این جهنم سوزان، خنکای بهشت آزادی و دموکراسی را به جسم و روح و روان خویش برسانیم؟ با شرکت نمودن در انتصابات رژیم، فقط به خودمان ثابت خواهیم نمود، که همچنان مایلیم که نامردمانی چون بسیجی های مزدور حکومت ابلیس، چوب به دست بر سرمان بکوبند و ما را به هر سوئی که مایلند هدایت بکنند!

باز اگر از پیشینه شان چیزی نمی دانستیم، اگر ندیده بودیم که در خرداد 88 چه بر سر مردم آوردند؟ چگونه با چوب و باتوم به فرزندان دلاور ایرانزمین تجاوز نمودند؛ و درون زندانهای مخوف شان آنها را به قتل رساندند؟ شرکت کردن در انتخابات که انتصابی بیش نیست را، می توانستیم تا حدودی تحمل کنیم. اما وقتی به خوبی می دانیم که فرد مورد نظر حاکمیت این رژیم توتالیته، که بر اساس خصلت چنین حکومتهائی، همه تلاش شان در نگاه داشتن مردم در جهل و خرافه پرستی است؛ از پیش مشخص گشته و صرفا به صورت فورمالیته برنامه انتخابات را به مرحله اجرا می گذارند؛ نادانی محض است که باز هم به خودمان اجازه بدهیم؛ درون شعله های سر به فلک کشیده این جهنم آشکار، در جستجوی بهشتی امن باشیم؛ که متضمن آزادی و دموکراسی برای تک تک آحاد ملت سرزمین مان باشد؟!
نکنیم کاری را که بعد خویشتن را سرزنش نموده و به خویش بگوئیم: " دوشینه به کوی می فروشان
پیمانه ی می به زر خریدم
اکنون ز خمار سرگرانم
زر دادم و درد سر خریدم "!
بهار 2572 آریائی هلند
محترم مومنی روحی
به اشتراک بگذارید:(کدنویسی این ابزارک)

Balatarin :: Donbaleh :: Azadegi :: Risheha :: Cloob :: Oyax :: Yahoo Buzz :: Reddit :: Digg :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Email To: :: Subscribe to Feed